Obrazilam sie
listening to: My Brightest Diamond - Disappear, Turing Machine - Flip-book Oscilloscope
mood: nie chcę myśleć zbyt dużo
Tak, obraziłam się. Na Murakamiego1.
Nie umiem tego dobrze wyjaśnić, ale po przeczytaniu pewnego fragmentu coś trzasnęło wewnatrz czaszki. Koła zębate przestały się obracać. Moja głowa powiedziała do mnie: "Już wystarczy, masz już dosyć".
I miałam, na prawdę.
Zamknęłam książkę, odłożyłam na półkę i obiecałam sobie, że nie sięgnę po nią zbyt szybko.
Ani po żadną autorstwa Pana M.
...Nie wiem jak długo wytrzymam.
To nie jedyny nałóg z którym postanowiłam walczyć w ostatnich dniach. Przedziwne. Czemu wszystkie na raz?
***
Uwielbiam to w jaki sposób Pani Worden (patrz: [klik] 2) wypowiada to Don't be too shocked (1:25). Zawsze wtedy coś się we mnie uśmiecha.
One day I may disappear
Don't be too suprised
'Cause I get tired of
Noisy alarms
& phone bills
And I don't think we're meant to stay here very long
Don't be too suprised
'Cause I get tired of
Noisy alarms
& phone bills
And I don't think we're meant to stay here very long
***
Łapię się na tym, że podczas słuchania post-rocka myślę o liniach wysokiego napięcia.
Możecie teraz zapytać: " jak można myśleć o liniach wysokiego napięcia?" .
Ja mogę zaś odpowiedzieć:
Nie wiem.
Dobranoc.
Możecie teraz zapytać: " jak można myśleć o liniach wysokiego napięcia?" .
Ja mogę zaś odpowiedzieć:
Nie wiem.
Dobranoc.
drowka
1 - ...I nie tylko. Ale konsekwencje są zbliżone.
2 - Tak, ten teledysk ssie.
skomentuj (2)